Veel vrouwen merken dat afvallen tijdens de overgang ineens veel moeilijker wordt. Waar je vroeger misschien nog gemakkelijk een paar kilo kwijtraakte door “even op te letten”, lijkt jouw lichaam nu compleet anders te reageren. Het gewicht blijft hangen, vooral rondom de buik, cravings nemen toe en de energie en stemming worden instabieler.

Wellicht herken je het wel. Na je werk kom je thuis, of wellicht gebeurd het al in de auto, en er ontstaat een ontzettende trek in iets zoet. Dropjes, chocolade of misschien vergrijp je je aan het pak koekjes dat al geopend in de la ligt. En als het niet meteen uit je werk is, dan ontstaat de behoefte wel op het moment dat je 's avonds op de bank neerploft. Veel vrouwen denken dat hun behoefte aan suiker simpelweg een gebrek aan discipline is. Dat ze “sterker” zouden moeten zijn. Maar zo werkt ons brein helemaal niet. Ons lichaam en brein zijn namelijk voortdurend bezig met één belangrijk doel: veiligheid. En snelle suikers geven het brein tijdelijk precies dat gevoel. Waarom zoet veilig voelt Wanneer je iets zoets eet, gebeurt er direct van alles in je lichaam. Je bloedsuiker stijgt snel en je hersenen maken stoffen aan zoals dopamine. Dat geeft een gevoel van ontspanning, comfort, rust en soms zelfs even geluk. Zeker wanneer je moe, gestrest of overprikkelt bent, kan zoet voelen als een soort snelle oplossing. Even ontsnappen aan spanning. Niet omdat je zwak bent, maar omdat je brein probeert jou een veilig gevoel te geven. Alleen is die rust vaak maar tijdelijk. Na de snelle stijging van je bloedsuiker volgt meestal ook weer een daling. Daardoor kun je je: moe voelen prikkelbaar voelen onrustig voelen opnieuw trek krijgen En zo ontstaat vaak een vicieuze cirkel en werkt het nemen van zoet juist averechts. Je lichaam vraagt opnieuw om snelle energie om weer hetzelfde fijne gevoel te creëren.     

We denken vaak dat suiker vooral invloed heeft op ons lichaam: op gewicht, energie of bloedsuiker. Maar suiker heeft ook een directe impact op je brein. En die invloed wordt nog vaak onderschat.

Het was weekend en ik ging voor de bijl. Ik had mezelf nog zo beloofd om geen paaseieren te eten, maar die heerlijke chocolade uit Zwitserland bleef trekken. Voor ik het wist bleef het daar niet bij en schonk ik ook een glas wijn in. Achteraf dacht ik: waarom gebeurt dit toch steeds?

Je eet gezond, je beweegt, je drinkt water, je slaapt redelijk en toch gebeurt er niets. Geen gewichtsverlies, geen energieboost, geen verschil in je kledingmaat. Frustrerend? Absoluut. Maar er is een fysiologische verklaring die vaak over het hoofd wordt gezien: hyperinsulinemie.

Je wordt wakker en voelt je al moe voordat de dag begonnen is. Je cyclus is onvoorspelbaar: soms blijft een menstruatie maanden weg, dan ineens weer wel. Je doet je best om gezond te eten, maar krijgt het gewicht er niet af. Sterker nog, het lijkt alsof je lichaam alles vasthoudt wat je eet. Je vraagt je af wat je verkeerd doet. Misschien moet je gewoon meer discipline hebben? Minder eten? Meer sporten?

Zodra ik uit mijn werk kom, loop ik automatisch naar de keuken. Mijn jas heb ik nog niet uit of de snoeplade staat al open. Ik heb honger. Nee, ik heb verschrikkelijke honger. Ik duw mijn man, die in de keuken staat, nog net niet aan de kant.“Ook goedenavond,” zegt hij, terwijl hij me een beetje sceptisch aankijkt.

Voel je je gespannen, verdrietig, boos of gewoon leeg? Neem wat suiker! Het werkt sneller dan elke therapie. Tenminste... voor even. Eén hap chocola, en je voelt het: een kleine golf van rust, troost, ontspanning. Dus volgt snel de volgende en de volgende. En voor je het weet is de hele reep chocolade op. Geloof me, dat heb ik vaak genoeg gedaan. En hoewel ik mij daar deels schuldig over voelde, was de vervelende emotie wel weg. Voor eventjes dan. Want dit effect werkt helaas maar 2 uur.  

De afgelopen jaren is er in Nederland een duidelijke verschuiving zichtbaar: steeds meer mensen eten minder vlees. Uit zorg voor hun gezondheid, het milieu of dierenwelzijn. Het lijkt een positieve ontwikkeling: minder vlees zou immers gezonder zijn. Maar aan de andere kant :  worden we als samenleving niet gezonder. Sterker nog, het aantal mensen met chronische ziekten blijft stijgen. Hoe kan dat?

Voor mij is slaap heilig. Als ik niet goed slaap, merk ik dat direct. Ik ben prikkelbaar, heb minder energie en het voelt alsof mijn hoofd de hele dag in een soort mist blijft hangen. Slaap is voor mij dé basis om me goed te voelen, zowel lichamelijk als mentaal.  Goed slapen is daarnaast namelijk cruciaal om in ketose te komen én te blijven. Tegelijkertijd helpt ketose juist weer om beter te slapen. Een bijzondere wisselwerking die bepalend kan zijn voor hoe energiek en veerkrachtig ik mij voel.

De zomervakantie is voor velen een periode van ontspanning. Geen wekker, geen drukke agenda en vooral: even loslaten. Ook als het gaat om voeding. Een croissant bij het ontbijt, een ijsje tussendoor, een pizza of pasta met een glas wijn in de avond... het hoort allemaal bij dat vrije vakantiegevoel. En eerlijk is eerlijk: het kan heerlijk zijn om even niet zo streng voor jezelf te zijn.

Je kent het wel: Je bent moe, snel afgeleid, gejaagd in je hoofd, je hebt zin in suiker, en het lukt maar niet om helder te denken. En terwijl je denkt dat je een pauze nodig hebt, een kop koffie, of wat rust… kan het zijn dat je eigenlijk maar één ding nodig hebt: water.