Het was weekend en ik ging voor de bijl. Ik had mezelf nog zo beloofd om geen paaseieren te eten, maar die heerlijke chocolade uit Zwitserland bleef trekken. Voor ik het wist bleef het daar niet bij en schonk ik ook een glas wijn in. Achteraf dacht ik: waarom gebeurt dit toch steeds?
Het antwoord is minder simpel dan “gebrek aan discipline”. Wat er op zo’n moment gebeurt, is dat je lichaam iets probeert op te lossen. Wanneer je stress ervaart, maakt je lichaam namelijk het hormoon cortisol aan. Dat hormoon zorgt ervoor dat je alert blijft en energie vrijmaakt om met die stress om te gaan. Je lichaam schakelt als het ware in de overlevingsstand en denkt: er is brandstof nodig. En de snelste vorm van brandstof die het kent, is suiker.
Op het moment dat je iets zoets eet, stijgt je bloedsuikerspiegel snel. Daardoor voel je je even energieker en lijkt het alsof de spanning afneemt. Dat gevoel is echter tijdelijk, want na die piek volgt onvermijdelijk een dip. Juist die dip zorgt er vervolgens weer voor dat je opnieuw verlangt naar iets zoets. Zo ontstaat een cyclus waar je lastig uitkomt als je niet begrijpt wat eronder zit.
Vermoeidheid speelt hierin een minstens zo grote rol. Wanneer je moe bent, werkt het deel van je brein dat verantwoordelijk is voor zelfcontrole en lange termijn keuzes minder goed. Tegelijkertijd wordt het deel dat gericht is op beloning juist actiever. Je brein kiest dan automatisch voor de makkelijkste en snelste manier om zich beter te voelen. Suiker is op dat moment geen toeval, maar een logische keuze van een uitgeput systeem dat energie wil besparen.
Daarnaast heeft zoet nog een ander effect. Het beïnvloedt de aanmaak van serotonine, een stofje dat zorgt voor een gevoel van rust en welzijn. Op momenten dat je gestrest, overprikkeld of emotioneel leeg bent, kan iets zoets daarom voelen als een kleine opluchting. Even lijkt het alsof je je beter voelt. Maar omdat de oorzaak niet wordt aangepakt, keert het gevoel daarna gewoon weer terug.
Als je dit eenmaal begrijpt, verandert er iets fundamenteels. Je ziet dat je lichaam niet tegen je werkt, maar juist voor je probeert te zorgen. Alleen kiest het voor een korte termijn oplossing. Het echte probleem zit dieper. Vaak is er sprake van langdurige stress, te weinig rustmomenten en een lichaam dat continu “aan” staat. In zo’n toestand is het bijna onvermijdelijk dat je gaat grijpen naar snelle energiebronnen.
De oplossing zit daarom niet in strenger zijn voor jezelf of nog meer wilskracht proberen op te brengen. Het begint bij luisteren naar de signalen van je lichaam en erkennen wat je echt nodig hebt. Soms is dat rust, soms afstand van prikkels, en soms simpelweg even aandacht voor jezelf in plaats van doorgaan. Op het moment dat je die basis op orde brengt, merk je vaak dat de drang naar zoet vanzelf minder wordt.
De volgende keer dat je merkt dat je zin hebt in suiker, probeer jezelf dan niet te veroordelen. Stel jezelf in plaats daarvan de vraag wat er onder die behoefte zit. Want daar ligt de echte sleutel tot verandering.
Ik ben Gina en ik help vrouwen die vastzitten in die vicieuze cirkel van stress, vermoeidheid en suikercravings. Niet door strengere regels op te leggen, maar door samen te kijken naar wat er werkelijk speelt. In mijn traject van drie maanden werken we aan het doorbreken van die patronen, zodat je weer rust ervaart in je hoofd en lichaam. Mocht je voelen dat dit over jou gaat, dan kun je altijd contact met me opnemen om te kijken of het bij je past 💛
Reactie plaatsen
Reacties