Je wordt wakker en voelt je al moe voordat de dag begonnen is. Je cyclus is onvoorspelbaar: soms blijft een menstruatie maanden weg, dan ineens weer wel. Je doet je best om gezond te eten, maar krijgt het gewicht er niet af. Sterker nog, het lijkt alsof je lichaam alles vasthoudt wat je eet. Je vraagt je af wat je verkeerd doet. Misschien moet je gewoon meer discipline hebben? Minder eten? Meer sporten?
Veel vrouwen met PCOS krijgen te horen dat het een hormonaal probleem is. Dat klopt deels, maar het verklaart niet waar die hormonale ontregeling vandaan komt. In de praktijk begint PCOS vaak veel eerder, namelijk bij een ontregelde bloedsuiker en een lichaam dat continu moet omgaan met een teveel aan snelle suikers.
Wanneer je regelmatig suiker en geraffineerde koolhydraten eet, denk aan brood, pasta, ontbijtgranen, zoetigheid of zelfs ogenschijnlijk gezonde producten zoals smoothies, stijgt je bloedsuiker snel. Je lichaam reageert daarop door insuline aan te maken. Dat is een normaal proces. Maar als dit meerdere keren per dag gebeurt, jarenlang achter elkaar, raken de cellen minder gevoelig voor insuline. Het lichaam moet dan steeds meer insuline produceren om hetzelfde effect te bereiken.
Dit noemen we insulineresistentie, en juist dat speelt een sleutelrol bij PCOS.
Insuline doet namelijk veel meer dan alleen je bloedsuiker regelen. Het beïnvloedt ook de eierstokken. Wanneer insuline chronisch verhoogd is, krijgen de eierstokken het signaal om meer mannelijke hormonen, zoals testosteron, te produceren. Daardoor raakt de rijping van eicellen verstoord, blijft de eisprong uit en kunnen kleine onrijpe follikels zich ophopen. Dat is wat uiteindelijk zichtbaar wordt als polycysteuze eierstokken.
Daarnaast zorgt een voedingspatroon met veel suiker voor voortdurende kleine ontstekingsreacties in het lichaam. Die zijn niet direct merkbaar, maar ze beïnvloeden wel hoe cellen reageren op hormonen. Ook het darmmicrobioom verandert onder invloed van suiker, waardoor de communicatie tussen darm, hersenen en hormonen verder uit balans raakt. Het lichaam komt als het ware in een staat van constante alertheid, waarin herstel en hormonale balans steeds moeilijker worden.
Dat verklaart ook waarom afvallen bij PCOS zo frustrerend kan zijn. Zolang insuline hoog blijft, krijgt het lichaam het signaal om energie op te slaan in plaats van te verbranden. Minder eten of harder sporten verandert daar weinig aan. Het lichaam werkt niet tegen je uit onwil, maar probeert zich te beschermen in een omgeving die het ervaart als een voortdurende stroom snelle brandstof.
Het goede nieuws is dat dit proces niet vaststaat. Omdat PCOS zo nauw verbonden is met insuline en bloedsuikerregulatie, kan het lichaam herstellen wanneer die prikkels rustiger worden. Door voeding te kiezen die de bloedsuiker stabiel houdt en het lichaam weer leert schakelen tussen opslag en verbranding, kan de hormonale balans zich stap voor stap herstellen. Veel vrouwen merken dan dat hun cyclus regelmatiger wordt, hun energie terugkomt en hun lichaam weer meewerkt in plaats van tegenwerkt.
PCOS is daarom geen teken dat je lichaam kapot is. Het is een signaal dat het te lang heeft moeten omgaan met een voedingspatroon waarvoor het niet ontworpen is.
Reactie plaatsen
Reacties